| تبليغات | X |
تنهایی برای همیشه وقتی ادم تنهاست, نبض دیوار مجاور تند است تا که بودیم نبودیم کسی ... کشت مارا غم بی همنفسی.
تا که رفتیم همه یار شدند ... خفته ایم و همه بیدار شدند.
قدر آیینه بدانیم چو هست ... نه در آن وقت که اقبال شکست.
به چه می خندی !؟
به چه چیز!؟ به شكست دل من یا به پیروزی خویش !؟ به چه می خندی...!؟ به نگاهم كه چه مستانه تو را باور كرد!؟ یا به افسونگریه چشمانت كه مرا سوخت و خاكستر كرد...!؟ به چه می خندی !؟ به دل ساده ی من می خندی كه دگر تا به ابد نیز به فكر خود نیست !؟ یا به جفایت كه مرا زیر غرورت له كرد !؟ به چه می خندی !؟ به هم آغوشی من با غم ها یا به ........ خنده داراست.....بخند !! عجب معلم بدی است این طبیعت که اول امتحان میگیرد بعد درس میدهد
( چهارشنبه بیست و پنجم شهریور 1388 | 4:46 | نويسنده : قسم قبول | ) |
صفحه
اصلي
نوشته هاي پيشين
لينك دوستان
مشخصات
آمار وبلاگ
|
